Bart De Wever staat bekend als het gezicht van de N-VA en een van de meest invloedrijke politici in België. Maar achter de publieke persoon schuilt ook een privéleven dat jarenlang buiten het zicht bleef. De Antwerpse burgemeester spreekt zelden over zijn gezin, wat regelmatig vragen oproept bij media en publiek.
Zijn huwelijk met Veerle Hegge
De Wever ontmoette Veerle Hegge in 1999 bij een badmintonclub aan de KU Leuven. Hij was daar naartoe gegaan om af te vallen. Het gewichtsverlies lukte misschien niet meteen, maar hij vond wel zijn toekomstige vrouw. Hegge herinnert zich hoe hij na het badminton altijd de aandacht trok. Hij kon hele groepen boeien met zijn verhalen.
Tien jaar later trouwden ze op 11 juli 2009, de Vlaamse feestdag. De Wever koos bewust voor die datum. Gemakkelijk te onthouden, zei hij zelf. Het koppel kreeg vier kinderen samen: Hendrik, Katrien, Simon en Liesbet.
Hegge werkt als lerares in het lager onderwijs. Ze stapte eerder uit haar carrière als grafisch ontwerper. De reden was praktisch: met De Wevers drukke agenda moest iemand thuis de kinderen opvangen. Later keerde ze terug naar het werkveld, maar dan in het onderwijs.
Waarom we zo weinig weten
De Wever hanteert een strikte scheiding tussen werk en privé. Hij geeft vrijwel nooit interviews over zijn gezinsleven. Foto’s van zijn vrouw of kinderen verschijnen niet op sociale media. Bij officiële recepties komt hij vaak alleen.
Toch roept deze gesloten houding ook vragen op. In een tijd waarin politici hun hele leven online zetten, valt De Wevers stilzwijgen op. Sommige kiezers waarderen dit. Anderen vinden het ongemakkelijk dat een politicus die spreekt over gezinswaarden zijn eigen situatie verborgen houdt.
De gezondheidscrisis die alles veranderde
In september 2024 gebeurde iets opmerkelijks. Veerle Hegge publiceerde een boek met de titel “De stem van mijn stilte”. Voor het eerst sprak ze publiekelijk over haar jarenlange strijd tegen anorexia. De eetstoornis bleek verweven met een complex jeugdtrauma.
De diagnose kwam in 2023. Hegge was toen 52 jaar. Eetstoornissen op latere leeftijd worden vaak niet herkend. De omgeving begreep het niet. Reacties waren goedbedoeld maar vaak onhandig.
Hegge beschreef hoe de ziekte haar leven binnensloop. Het begon onschuldig met het schrappen van snoep. Maar langzaam schoof ze de grenzen op. Het werd ernstiger dan iemand doorhad.
De Wever had in 2023 in een interview met Humo al gezegd dat zijn vrouw ernstig ziek was. Hij gaf toen geen details. Dat deed hij bewust. Het was niet zijn verhaal om te vertellen.
Impact op zijn politieke carrière
De gezinssituatie had politieke consequenties. In de zomer van 2024 speelde dit een rol achter de schermen. Politiek commentator Wouter Verschelden noemde dit expliciet in Villa Politica. De Wever moest zijn werk combineren met een thuissituatie die alle aandacht vroeg.
Toch bleef hij functioneren. Hij leidde de formatiebesprekingen. Hij onderhandelde over een nieuwe federale regering. Zijn publieke optredens verrieden niets van de druk thuis.
Dit zegt iets over zijn karakter. De Wever heeft altijd gepredikt dat werk en privé gescheiden moeten blijven. Zelfs in deze crisis hield hij zich daaraan. Geen emotionele persconferenties. Geen uitleg over persoonlijke omstandigheden. Gewoon doorwerken.
Waarom Hegge wel sprak
Voor Hegge was het anders. Zij voelde de behoefte om haar verhaal te delen. Het boek moest anderen helpen die dezelfde strijd voeren. Eetstoornissen op latere leeftijd zijn een taboe. Mensen denken dat het alleen tieners treft.
De Wever reageerde kort toen het boek verscheen. Hij respecteerde haar keuze. Hij steunde haar daarin. Maar hij benadrukte ook: dit is haar stem, niet de mijne.
Deze reactie past bij zijn aanpak. Hegge mocht zelf beslissen wat ze deelde. Maar hijzelf bleef op de achtergrond. Zelfs toen zijn vrouw openbaar werd over een ziekte, hield hij zijn grenzen aan.
Vergelijking met andere politici
Nederlandse politici gaan anders om met hun privéleven. Mark Rutte spreekt openlijk over zijn vrijgezellenbestaan. Sigrid Kaag deelde haar scheiding publiekelijk. Jesse Klaver post regelmatig foto’s van zijn gezin.
De Wever kiest voor een andere weg. Hij ontkent niets maar bevestigt ook niets tenzij absoluut noodzakelijk. Zijn speeches verwijzen zelden naar thuis.
Deze strategie werkt. Schandalen over zijn privéleven blijven uit. Tegelijk blijft hij herkenbaar als iemand die worstelt met de balans tussen werk en gezin. Dat maakt hem menselijker dan zijn strakke imago suggereert.
Wat dit zegt over politieke transparantie
De vraag is of kiezers recht hebben op volledige transparantie. Moet een politicus alles delen? Of mag hij grenzen stellen?
De Wever weigert het spel waarin politici hun leven tot entertainment maken. Zijn carrière lijdt er niet onder. Zijn populariteitscijfers blijven stabiel.
Mogelijk waarderen kiezers zijn grens meer dan gedacht. In een wereld van constante oversharing kan stilte verfrissend zijn.
Hoe de toekomst eruitziet
Hegge is nu in herstel. Het proces is langdurig. Experts benadrukken dat herstel van eetstoornissen jaren kan duren. Maar ze heeft de eerste stappen gezet door openlijk te spreken.
De Wever blijft intussen focussen op zijn werk. Hij werd recent premier van België. De druk neemt alleen maar toe. Hoe hij dit combineert met de situatie thuis, blijft onbekend. En dat is precies zoals hij het wil.
Het gezin woont nog steeds in de regio Antwerpen. De kinderen zijn inmiddels volwassen. Ze leiden hun eigen leven, ver van de spotlights die hun vader volgen.
Een bewuste keuze
Bart De Wever is getrouwd met Veerle Hegge. Ze hebben vier kinderen. Zijn vrouw worstelt met een eetstoornis. Dit zijn de feiten. Maar De Wever heeft bewust gekozen hoeveel hij hierover deelt: vrijwel niets.
In een politiek landschap vol zelfonthulling en persoonlijk drama blijft hij bij zijn principes. Zijn privéleven is privé. Zelfs wanneer zijn vrouw besluit openlijk te spreken, blijft hij op de achtergrond.
Of je deze aanpak waardeert, hangt af van wat je verwacht van politici. De Wever heeft zijn keuze gemaakt. Hij betaalt er geen politieke prijs voor. Misschien is dat het beste bewijs dat zijn strategie werkt.
