Op 24 december 2025 draait The Housemaid in Nederlandse bioscopen. De psychologische thriller komt van regisseur Paul Feig. Sydney Sweeney en Amanda Seyfried dragen de hoofdrollen. Het is een aanpassing van Freida McFaddens bestseller uit 2022.
De timing is opvallend. Een donkere thriller tijdens de kerstdagen. Lionsgate gokt op studenten die vrij zijn en jongvolwassenen die genoeg hebben van kerstfilms. In de VS ging de film al op 19 december in première. Nederland krijgt hem vijf dagen later.
Van boek naar scherm
Freida McFadden schreef The Housemaid in 2022. Het werd een New York Times-bestseller. Het boek verkocht miljoenen exemplaren wereldwijd. McFadden is arts en schrijft thrillers met twists. Haar fans houden van onverwachte wendingen.
Het verhaal draait om Millie. Ze heeft een problematisch verleden. Ze zoekt een nieuwe start. Een baan als live-in huishoudster bij een rijk echtpaar lijkt perfect. Nina en Andrew Winchester wonen in een droomhuis. Maar achter gesloten deuren schuilen geheimen.
Rebecca Sonnenshine schreef het scenario. Ze werkte aan Archive 81 en Tell Me Your Secrets. Sonnenshine heeft ervaring met duistere verhalen. Of ze de twists uit het boek behoudt, blijft onduidelijk. Filmadaptaties laten vaak details weg.
Cast van The Housemaid:
- Sydney Sweeney als Millie
- Amanda Seyfried als Nina Winchester
- Brandon Sklenar als Andrew Winchester
- Michele Morrone als de tuinman
- Elizabeth Perkins in een ondersteunende rol
Sydney Sweeney: van Euphoria naar hoofdrol
Sydney Sweeney is overal. Euphoria, The White Lotus, Anyone But You. Ze heeft de afgelopen jaren een reeks rollen gespeeld. Nu draagt ze een thriller van 131 minuten. Dat is een test.
In Anyone But You uit 2023 speelde ze tegenover Glenn Powell. Die film bracht $220 miljoen op wereldwijd. Een romantische komedie die begon met $6 miljoen op de openingsdag. Lionsgate hoopt op een vergelijkbaar effect met The Housemaid.
Sweeney produceert ook. Ze is executive producer samen met McFadden en Alex Young. Dat geeft haar invloed op creatieve keuzes. Voor een 27-jarige actrice is dat opmerkelijk. Hollywood vertrouwt haar met budgetten en beslissingen.
Critici zijn verdeeld over haar acteertalent. Sommigen zien haar als een ster in opkomst. Anderen vinden haar beperkt tot specifieke rollen. The Housemaid moet laten zien of ze spanning kan dragen zonder te leunen op seksualiteit of dramatische uitbarstingen.
Amanda Seyfried als rijke echtgenote
Amanda Seyfried speelt Nina Winchester. Ze heeft een cv met Oscar-nominaties. Mank, Mean Girls, Les Misérables. Seyfried kan elegantie en kwetsbaarheid combineren. In The Housemaid speelt ze een vrouw met façades.
Nina lijkt perfect. Mooi huis, knappe echtgenoot, geld genoeg. Maar de trailer suggereert iets duisters. Is ze slachtoffer of dader? Het boek speelt met perspectieven. Wie je vertrouwt, bepaalt hoe je het verhaal leest.
Seyfried en Sweeney werkten samen aan de productie. Beide vrouwen zijn executive producers. Dat is ongebruikelijk voor een studioproductie. Het suggereert dat zij de visie mee bepaalden. Of dat resulteert in een betere film blijft afwachten.
Paul Feig probeert het opnieuw
Paul Feig regisseerde Bridesmaids, Spy, A Simple Favor en Ghostbusters (2016). Hij heeft een patroon. Komedies met vrouwen in hoofdrollen. The Housemaid is zijn eerste pure thriller.
A Simple Favor uit 2018 kwam het dichtst bij. Die film had mysterie en humor. Blake Lively en Anna Kendrick droegen het. Het werkte omdat Feig de toon lichter hield. The Housemaid lijkt donkerder. Geen grappen, alleen spanning.
Theodore Shapiro schreef de muziek. Het is zijn zevende samenwerking met Feig. Shapiro werkte aan The Devil Wears Prada, Tropic Thunder en The Proposal. Hij begrijpt hoe muziek spanning opbouwt zonder opdringerig te zijn.
De opnames vonden plaats van januari tot maart 2025 in New Jersey. Saint Elizabeth University in Morristown diende als locatie. De productie duurde drie maanden. Feig gaf in interviews aan dat het materiaal er goed uitzag. Maar regisseurs zeggen dat altijd.
De trailer belooft twists
Lionsgate bracht in september 2025 een trailer uit. De beelden tonen Nina’s huis. Wit, schoon, perfect. Te perfect. Millie krijgt een sleutel voor haar kamer. Nina zegt dat ze zich veilig moet voelen. Dat klinkt al verdacht.
De trailer gebruikt een echo-versie van Sabrina Carpenter’s “Please Please Please”. Het geeft een ongemakkelijk gevoel. De tuinman (Michele Morrone) lurkt aan de randen. Hij ziet dingen maar zegt niets. Of hij helpt, blijft onduidelijk.
Wat de trailer suggereert:
- Nina manipuleert Millie
- Andrew heeft geheimen
- Het huis verbergt duistere waarheid
- Millie’s verleden speelt een rol
- Niemand is wie hij lijkt
De tweede trailer kwam in november 2025. Die toont meer geweld. De film kreeg een R-rating voor “strong/bloody violent content, sexual assault, sexual content, nudity and language”. Dat is geen lichte thriller. Dit is expliciet.
Concurrentie in december
The Housemaid opent tegen Avatar: Fire and Ash. James Cameron’s langverwachte derde Avatar-film. Dat is geen eerlijke strijd. Avatar trekt families en blockbusterfans. The Housemaid mikt op een ander publiek.
Lionsgate verschoof de datum van 25 december naar 19 december in de VS. De studio wil studenten bereiken die vroeg vrij zijn. Mond-tot-mondreclame moet de film door de kerst tillen. Nederland krijgt hem op 24 december via Pathé.
Op dezelfde dag draaien ook SpongeBob Movie: The Search for SquarePants en religieuze film Zero A.D.. Het is een drukke week. The Housemaid moet opvallen tussen familiefilms en epische blockbusters.
Wat Nederlandse kijkers kunnen verwachten
Pathé distribueert de film in Nederland. Dat betekent brede distributie. Geen arthouse-release maar mainstream. De film duurt 2 uur en 11 minuten. Dat is lang voor een thriller. Het vraagt geduld van het publiek.
De Nederlandse markt is kritisch op Amerikaanse thrillers. Gone Girl deed het goed. The Girl on the Train minder. Het hangt af van mond-tot-mondreclame. Als de twists overtuigen, kan het werken. Als het voorspelbaar is, zinkt het snel.
Sydney Sweeney heeft geen grote fanbase in Nederland. Euphoria kijkt een niche-publiek. Anyone But You haalde bescheiden cijfers. Amanda Seyfried is bekender maar trekt geen massa’s. De film moet het hebben van het verhaal.
Freida McFadden’s boek is ook in Nederland populair. Haar Nederlandse uitgaven verkopen goed. Lezers die het boek kennen, vormen een potentieel publiek. Maar dat is beperkt. Voor een brede doorbraak moet de film ook niet-lezers aanspreken.
De R-rating als probleem
In Nederland valt de film onder 16 jaar. Dat sluit tieners uit. De gewelddadige content en seksuele thema’s zijn te expliciet. Dat beperkt het publiek. Families die op 24 december naar de bioscoop gaan, kiezen geen thriller met bloed en naaktheid.
De rating past bij het boek. McFadden schrijft niet voor jongeren. Haar thrillers bevatten geweld en psychologische manipulatie. Maar een boek is anders dan een film. Wat op papier suggereert, toont een film expliciet. Dat maakt het zwaarder.
Voor volwassen kijkers die zoeken naar spanning is het een voordeel. Geen afgezwakte PG-13-versie maar een volledige thriller. Feig koos er voor om niets te verbergen. Of dat artistiek nodig was, blijft de vraag.
Freida McFadden over de aanpassing
McFadden zag de film. Ze deed een uitspraak die aandacht trok. “It’s even better than the book.” Dat is marketingtaal maar ook opvallend. Auteurs verdedigen meestal hun werk. Dat ze de film beter vindt, suggereert vertrouwen.
Sweeney en Seyfried keken samen naar de film. Seyfried vertelde in interviews dat het kijken naast Sweeney intens was. Ze deelden de ervaring als producers en actrices. Dat schept een band maar ook druk. Als de film faalt, dragen zij mee verantwoordelijkheid.
Voor wie is deze film bedoeld?
The Housemaid richt zich op vrouwen tussen 25 en 45. Lezers van thrillers. Fans van Gone Girl en The Woman in the Window. Mensen die houden van psychologische spanning en onbetrouwbare vertellers.
Het is geen film voor een luchtige kerstavond. Geen feelgood-moment. Het is een film die je na afloop bespreekt. Over wie schuldig is. Over wie manipuleert. Over welke twist je zag komen en welke niet.
Voor wie kerst viert met familie is dit geen veilige keuze. De thema’s zijn te zwaar. De inhoud te expliciet. Maar voor wie alleen is of met vrienden gaat, kan het een memorabele ervaring zijn.
Wat maakt of breekt deze film?
De twists bepalen alles. McFadden’s boek leeft van onverwachte wendingen. Als de film die behoudt zonder te spoilen in de trailer, werkt het. Als kijkers de plot al kennen, verliest het kracht.
De chemie tussen Sweeney en Seyfried is cruciaal. Hun dynamiek moet overtuigen. Millie moet kwetsbaar maar ook gevaarlijk lijken. Nina moet sympathiek maar ook bedreigend zijn. Als die balans scheef zit, stort het verhaal in.
Feig’s regie bepaalt de toon. Te licht en het wordt camp. Te zwaar en het wordt deprimerend. De juiste mix van spanning en catharsis maakt een goede thriller. Of Feig die balans vindt, blijkt op 24 december.
De verwachtingen liggen hoog
Lionsgate investeerde in marketing. Trailers, posters, CinemaCon-presentaties. Ze geloven in de film. De verschuiving van de release-datum naar 19 december in de VS toont vertrouwen. Ze willen mond-tot-mondreclame opbouwen voor kerst.
Nederlandse distributeurs volgden. Pathé zet de film breed in. Dat gebeurt niet bij elke Amerikaanse thriller. Ze zien potentieel. Of dat terecht is, hangt af van de uitvoering.
The Housemaid kan een hit worden zoals Gone Girl. Het kan ook zinken zoals The Woman in the Window. Het verschil zit in details. In hoe Feig spanning opbouwt. In hoe Sweeney kwetsbaarheid speelt. In hoe de twists landen.
Voor wie op 24 december naar de bioscoop gaat, is het een gok. Een duistere thriller tussen kerstfilms. Dat kan verfrissend zijn. Of vreemd. Mogelijk beide.
