Op 17 december 2025 komt The Soundman (Belgische titel: Radioman) uit in de Belgische bioscopen. Het is de eerste speelfilm van Frank Van Passel sinds Madonna’s Pig uit 2011. Veertien jaar later probeert de Vlaamse regisseur opnieuw zijn stempel te drukken op het witte doek.
De film vertelt het verhaal van een getalenteerde jongen die zijn emoties uitdrukt met de technologie van zijn tijd. Daarnaast volgen we een moedige jonge vrouw die probeert gelukkig te zijn in een periode die haar dat niet gunt. Het klinkt poëtisch en ambitieus. Of het ook werkt, blijft de vraag.
Frank Van Passel: van Cannes-succes tot televisie
Van Passel debuteerde in 1995 met Manneken Pis. Die film ging in première in Cannes. Hij won de Mercedes-Benz Award, de Grand Golden Rail en de Prix Guillermo del Toro. In België kreeg hij de André Cavens Award voor Beste Film en vier Joseph Plateau Awards. Dat was een sterke start.
Zijn tweede film Villa des Roses (2002) was een aanpassing van Willem Elsschots novelle uit 1913. Julie Delpy, Shaun Dingwall en Shirley Henderson speelden de hoofdrollen. De film won Best Feature op het Hollywood Film Festival. Bij de British Independent Film Awards kreeg hij drie nominaties. Daarna verschoof zijn focus naar televisie.
Van Passel maakte series die prijzen wonnen. The Emperor of Taste kreeg de FIPA D’OR Grand Prize in Biarritz en een Special Commendation Prix d’Europe. Terug naar Oosterdonk won de TV-critics Award en De HA! van Humo. Hij was mede-oprichter van Caviar, een productiebedrijf met kantoren in Brussel, Antwerpen, Los Angeles, Parijs, Amsterdam, Londen en Praag. Sinds 2018 werkt hij freelance.
Films en series van Frank Van Passel:
- Manneken Pis (1995)
- Villa des Roses (2002)
- Madonna’s Pig (2011)
- Amateurs (2014, serie)
- Dag Sinterklaas (2019, co-regie Stijn Coninx)
- Renaissances (2021, TF1)
- Moresnet (2024, serie)
- The Soundman/Radioman (2025)
De cast: Vlaamse veteranen en nieuw talent
Koen De Bouw speelt Polak. Hij is een gevestigde naam in Vlaanderen. Van De Zaak Alzheimer tot Cordon en Professor T., zijn cv is indrukwekkend. Peter Van den Begin vertolkt Fons Belloy. Hij speelde in Rundskop en The Broken Circle Breakdown. Beide acteurs brengen gewicht mee.
Robbie Cleiren speelt Samuel. Hij is jonger en minder bekend. Els Dottermans (Gabby), Evelien Bosmans (Denize) en Mathias Sercu (Meneer Sarphati) vullen de cast aan. Het zijn betrouwbare gezichten uit Vlaamse producties.
De film duurt 1 uur en 50 minuten. Dat is een standaard lengte voor een drama. Het geluid is gemixed in Dolby Atmos. Dat suggereert aandacht voor de sonische ervaring. Gezien het verhaal over een soundman past dat.
Wat verwachten van het verhaal?
De synopsis blijft vaag. Een jongen met technologie. Een vrouw die probeert gelukkig te zijn in een ongelukkige tijd. De setting is niet expliciet genoemd. Mogelijk speelt het zich af in het verleden, gezien de verwijzing naar “cutting-edge technology of the day”. Radio? Film? Vroege televisie?
De titel The Soundman (in het Nederlands Radioman) wijst op geluidstechnologie. Een foley artist creëert geluidseffecten voor films en series. Voetstappen, deuren, wind. Het is ambachtelijk werk dat vaak onzichtbaar blijft. Misschien draait de film daarom.
Maar de koppeling met een “courageous young woman” maakt het complexer. Gaat het over liefde? Over sociale druk? Over een vrouw die probeert te overleven in een periode waarin vrouwen weinig vrijheid hadden? De synopsis geeft hints maar geen antwoorden.
De terugkeer naar cinema na veertien jaar
Madonna’s Pig uit 2011 was Van Passels laatste speelfilm. Die film draaide om een arme jongen die een varken steelt voor een klasproject. Het was een sociaal-realistisch verhaal met humor en menselijkheid. De ontvangst was gematigd. Geen doorbraak, geen ramp.
Sindsdien focuste Van Passel op televisie. Series als Amateurs en Renaissances lieten zien dat hij comfortabel is in dat medium. Maar cinema blijft een ander beest. Een film vraagt om een grotere visie, een verdichte verhaalstructuur. De sprong terug naar de bioscoop is niet evident.
Moresnet (2024) was zijn meest recente werk. Die serie ging over de neutrale zone tussen België, Duitsland en Nederland die van 1816 tot 1920 bestond. Het was een historische productie met ambitie. Radioman lijkt historische elementen te combineren met een persoonlijke focus.
Hoe zal het Vlaamse publiek reageren?
Vlaamse films hebben het moeilijk in eigen land. Hollywood domineert de bioscopen. Lokale producties moeten vechten voor aandacht. Een film als The Broken Circle Breakdown (2012) werd een zeldzaam succes. Girl (2018) van Lukas Dhont haalde internationale erkenning. Maar dat zijn uitzonderingen.
Van Passel heeft geen recente track record in cinema. Jongere kijkers kennen hem niet. Oudere filmliefhebbers herinneren zich Manneken Pis als een curieus werk maar geen klassieker. Villa des Roses wordt hooguit als “die film met Julie Delpy” herinnerd.
Radioman heeft drie uitdagingen:
- Concurreren met blockbusters in december
- Een publiek bereiken dat Vlaamse cinema negeert
- Een verhaal vertellen dat abstract klinkt in de synopsis
De release op 17 december plaatst de film in een drukke periode. Kerstfilms, grote franchises en internationale hits vullen de zalen. Een Vlaamse film over een soundman moet uniek zijn om op te vallen.
Nederlandse bioscopen: komt de film hier?
België en Nederland delen een taal maar niet altijd een filmdistributie. Vlaamse films bereiken Nederland als ze groot zijn in België of festivalprijzen winnen. The Broken Circle Breakdown kreeg een Nederlandse release. Girl ook. Maar kleinere titels blijven vaak in België hangen.
Radioman heeft geen buzz. Geen grote namen die internationaal bekend zijn. Koen De Bouw en Peter Van den Begin zijn sterren in Vlaanderen. In Nederland zijn ze onbekend. Dat maakt distributie moeilijk.
Een Nederlandse release hangt af van de ontvangst in België. Als de film goed scoort bij critici en publiek, volgt mogelijk een beperkte release in Nederlandse arthouses. Cinema’s in Maastricht, Nijmegen of Tilburg draaien soms Vlaamse films. Maar verwacht geen brede distributie in Pathé of Vue.
Wat Frank Van Passel moet bewijzen
Van Passel is 60 jaar oud. Zijn carrière in cinema begon dertig jaar geleden. Hij maakte naam met Manneken Pis maar slaagde er niet in een coherente filmografie te bouwen. Televisie werd zijn thuis. Nu keert hij terug.
Radioman moet laten zien dat hij relevant blijft. Dat zijn stem nog iets toevoegt aan hedendaagse cinema. Dat veertien jaar afwezigheid geen probleem is. Voor sommige regisseurs werkt een lange pauze. Voor anderen is het een doodvonnis.
De synopsis klinkt ambitieus. Een “poëtisch verhaal” over technologie en een vrouw die geluk zoekt. Maar ambities op papier vertalen niet automatisch naar succes op het scherm. Vlaanderen heeft genoeg getalenteerde regisseurs die moeite hebben met distributie en erkenning.
De premièredatum en verwachtingen
17 december is een risicovolle datum. Kerstvakantie brengt families naar de bioscoop. Maar ze kiezen voor veilige, entertainende films. Een Vlaams drama over een soundman is geen voor de hand liggende keuze.
Mogelijk mikt Van Passel op een ouder publiek. Mensen die Manneken Pis en Villa des Roses kennen. Die Vlaamse cinema willen steunen. Maar dat publiek is beperkt. Jongeren zullen moeilijk te overtuigen zijn.
De film krijgt mogelijk een tweede leven op streaming. Vlaams publiek kijkt steeds vaker thuis. Als Radioman naar VRT MAX of een andere dienst gaat, bereikt hij misschien meer mensen. Maar dat is geen troost voor een regisseur die cinema maakt.
Conclusie zonder hype
Radioman blijft een raadsel tot de release. De synopsis belooft poëzie. De cast brengt ervaring. De technische keuzes tonen ambitie. Maar dat garandeert niets.
Frank Van Passel probeert terug te keren naar waar hij begon. Of dat lukt, hangt af van het verhaal dat hij vertelt en hoe hij dat doet. Voor wie geïnteresseerd is in Vlaamse cinema, is het een film om in de gaten te houden. Voor anderen blijft het een onbekende titel in een drukke bioscoopagenda.
